Έχουμε γίνει «διακόπτες».

Όσα κι αν έχεις ζήσει μέχρι τώρα, λίγα, πολλά, ελάχιστα, σίγουρα θα έχεις καταλάβει ένα πράγμα: η γη γυρίζει πολύ γρήγορα! Δεν προλαβαίνεις να βάλεις τη δεύτερη κάλτσα σου και σβήνεις κι άλλα κεράκια!

Όλα γίνονται γρήγορα, όλοι βιάζονται, όλοι τρέχουν κι όλα είναι επείγοντα.

Βιάζεται η μαμά κι ο μπαμπάς να φτάσουν κάπου (αλλά εδώ που τα λέμε, με τόση κίνηση… σίγουρα θα αργήσουν!), βιάζονται οι δάσκαλοι να πουν το μάθημα (κι αν γράψουν κάτι στον πίνακα το κάνουν με τα πιο βιαστικά και περίεργα γράμματα, σαν αυτά του γιατρού!), βιάζεται η γιαγιά κι ο παππούς (αλλά πάνε αργά λόγω ηλικίας), βιάζεται ο σκύλος γιατί κατουριέται…

Σε τραβάνε από το χέρι για να σε έχουν μαζί τους στις δουλειές που έχουν (σούπερ μάρκετ, φαρμακεία, κτλ), σε διακόπτουν από κάτι που κάνεις (μια ζωγραφιά ας πούμε) για να καθαρίσεις το δωμάτιό σου, σε ξυπνάνε πρωί πρωί (νύχτα δηλαδή) για να σε πάνε στο σχολείο…

Το μυαλό σου έχει γίνει χίλια κομμάτια.

Για να μη μιλήσω τώρα για τις «διακοπές» που γίνονται κάθε τρεις και λίγο στις οθόνες μας… «Κλινγκ, κλινγκ, κλινγκ!», τα mail έρχονται και μας διακόπτουν το ένα μετά το άλλο! Κι αν κάνεις το λάθος και ανοίξεις αυτές τις οθόνες, τότε δυστυχώς θα κολλήσεις πάνω τους σαν τη μύγα -αλλά δεν είσαι μύγα, είσαι; Ίσως οι μύγες να είναι συνηθισμένες σ’ αυτές τις γρήγορες ταχύτητες αλλά οι άνθρωποι δε γεννήθηκαν για να κινούνται σα μύγες και σίγουρα δεν είναι φτιαγμένοι για να κάθονται στη μύτη κάποιου και να τον ενοχλούν.

Οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι για άλλα πράγματα. Είναι φτιαγμένοι για ανακαλύψεις. Έχουν την περιέργεια στο dna τους για κάποιον λόγο. Ξέρουν να ζωγραφίζουν από πολύ μικρή ηλικία για κάποιον λόγο.

Η δημιουργία είναι το νόημα της ζωής τους. Αλλά τελικά τι κάνουν; Διακόπτουν ο ένας τον άλλον και η δημιουργία πάει περίπατο.

Έχεις αναρωτηθεί για ποιον λόγο μπορεί να συμβαίνει αυτό; Για ποιον λόγο όλοι (σχεδόν) οι άνθρωποι κινούνται σαν υπνωτισμένοι και τρέχουν εδώ κι εκεί λες κι ο μοναδικός τους σκοπός είναι να ενοχλούν τον άλλο; Γιατί δεν κάθονται να κάνουν αυτό για το οποίο γεννήθηκαν; Γιατί δε δημιουργούν; Γιατί δεν απολαμβάνουν τη διαδικασία της δημιουργίας; Γιατί το μόνο που κάνουν είναι να διακόπτουν;

(Η συνέχεια στο δεύτερο μέρος. Μέχρι τότε, σκέψου το λίγο αυτό και γράψε τη γνώμη σου!)

 
Next
Next

Μήνυμα προς τους μαθητές.