Ένα κοχύλι κι ένα ποίημα!

Παρακάτω ένα ποίημα που έγραψε και μας έστειλε η φίλη μας Άννα:

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Ερώτημα είναι αν όλοι κρύβουμε μέσα μας μια Οδύσσεια …
Με ένα καράβι που άλλοτε δυναμικό και αποφασιστικό
και άλλοτε κουρελιασμένο και φτωχό ,
προσπαθεί να δραπετεύσει από του έρωτα την θαλασσοταραχή…
Ο καθένας από εμάς ένας μικρός Οδυσσέας…
Ρωτούμε τον εαυτό μας για την πραγματική αγάπη:
Ποιος είναι άραγε ο παραδείσιος τόπος; Μια θεά με πλούτη ή μια θνητή δίχως χρήματα να στηρίζουν τη ζωή της;
Ωμο δεν θα βρούμε να πλαγιάσουμε, περιπλάνηση στην καρδιά για δέκα χρόνια.. Ξεβρασμένοι σαν άχρηστα σκουπίδια σε έναν τόπο, σε ένα νησί ,μια Ωγυγία…
Ένας παράδεισος αρχικά, χωρίς να μας καλύπτει συναισθηματικά.
Τόξο, τα βέλη του, μπορούν να βρουν τόσο το σώμα όσο και την ψυχή. Ποιος άραγε μπορεί να το λυγίσει;
Αυτός μόνο που είναι άξιος και πιστός οδηγός της αγάπης. Σαν τον Οδυσσέα, για να αποδείξει όχι μόνο τη σωματική του δύναμη, αλλά και τη δύναμη της καρδιάς του.
Ας δεχόμαστε κι εμείς αθέατη θεϊκή βοήθεια , από την καρδιά μας.
Ας καταλάβουμε πως η ζωή είναι κι αυτή ένα ανθρωποκεντρικό έπος!
Σχεδία λοιπόν ας γίνει η καρδιά, για να διασχίσουμε τον ΄΄Ερωτικό Ωκεανό΄΄που δεν έχει αρχή και τέλος... Η μεταμόρφωση του καθενός είναι αυτή που θα μας βοηθήσει να φτάσουμε στον τελικό προορισμό , έναν προορισμό με μια ελπίδα μιας νέας αρχής , την ΄΄Ιθάκη΄΄.

Δεν ξερω αν φαινεται καλα αλλα αν δειτε προσεκτικα το ποιημα θα παρατηρησετε οτι βγαινει σαν ακροστοιχιδα η λεξη ΕΡΩΤΑΣ !!!!!!!! χιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχι


Επισης σας στελνω και ενα καλοκαιρινο κοχυλι!

Άννα είναι υπέροχο το ποίημα και το κοχύλι σου, σ’ ευχαριστώ,

Κατερίνα